اسمش را مگزریم دوست مجازی"! اما آن سؤ یک آدم حقیقی نشست،خصوصیاتش را که نمیتوان مخفی کند،وقتی دلم تنگی و آشفتگیهایش را مینویسد...وقت میگذارد برایم،وقت میگذارم برایش وقتی در صحبتهایم به عنوان دوست یاد میشود مطمئن میشم که حقیقیست!هرچند کنار هم نباشیم... هرچند صدای هم رو هم نشنیده باشیم،منبریش شادی و سلامتی آرزو دارم هر کجا باشد....
قلبش را درون کیسه ی زباله انداخت